Coraz bardziej zwiększa się skala osób, które podążając za ekologicznymi trendami, pragnie „przerzucić się” na jedzenie z zaufanych hodowli. A komu można bardziej zaufać niż sobie? To artykuł dla tych, którym chociaż raz przeszło przez myśl, aby stworzyć kurnik na swoim własnym podwórku.

Nioska, niosce nie równa

Hodowla drobiu w Polsce rozdziela się na wychów ptaków ozdobnych, oraz tych z przeznaczeniem spożywczym. Ten drugi rodzaj zdaje się wciąż udoskonalać sposoby hodowli ptaków. Do wychowu kur zalicza się hodowlę ptaków wykorzystywanych do produkcji jaj, oraz tych, które tuczone są dla lepszego mięsa (tzw. brojlery). Kury nioski są mniejsze i drobniejsze od brojlerów- nie jest im potrzebna masa mięśniowa, w tak dużym stopniu, jak u kur, które przeznaczone są do spożycia. Mimo swoich niewielkich gabarytów, kura nioska (zależnie od rasy) jest w stanie znieść nawet do 300 jaj rocznie.

Aktualnie kury nioski rasy posiadają utworzone przez człowieka. Połączył on ze sobą najbardziej wydajne gatunkowo rodzaje ptaków, i połączył je w kilka tzw. towarowych szczepów. Mamy więc do dyspozycji między innymi biało upierzoną rasę Leghorn, która charakteryzuje się jajkami o białej skorupce, czy rasę New Hampshire, która jest równie brązowa jak skorupki jej jajek. W Polsce znana jest także Zielononóżka Kuropatwiana: rasa niewielkich kur, o szarym upierzeniu i zielonych nóżkach, wywodząca się z Polski.

Jak rasowa kura

Hodowla kur niosek przebiega w specjalnie do tego przeznaczonych fermach. Zależnie od rasy kur, którą posiadamy oraz tego, jakie efekty nieśności chcemy uzyskać, dopasujemy warunki panujące w pomieszczeniu i poza nim. Istnieje kilka rodzajów systemów mających wpływ na chów kur. Często wybierany sposób to tryb podłogowy. Ptaki mają do swojej dyspozycji powierzchnię kurnika, którego podłoże wyściełane jest słomą. Przez cały okres chowu, jest ona dodawana. Jej wymiana następuje wraz z nową „partią” drobiu na wychów. W tych warunkach zasady higieny są najmniej zachowane. Czasami dokonuje się montażu rusztów, aby czyszczenie podłoża było dokładniejsze, jednak nie zmienia to faktu, że w tym przypadku szansa na zakażenie jajek jest o wiele większa. Kolejny sposób hodowli stosowany jest w fermach, które prowadzą produkcję jajek na masową skalę.

System klatkowy polega na umieszczeniu pojedynczych ptaków w klatkach, ustawionych na- i obok siebie. W ten sposób pozwala na większą ilość kur w hodowli. Coraz głośniejszym sposobem hodowli jest system alternatywny (ptaki mają do dyspozycji całą powierzchnię pomieszczenia, wraz z udogodnieniami np. drabinkami, grzędami itp.), oraz wolnowybiegowy, który polega na połączeniu, chowu w pomieszczeniu, z wypasem na wybiegu. Wielu badaczy udowadnia, że jajka i mięso pochodzące od kur z wolnego wybiegu są zdrowsze, niż ptaków żyjących w zamkniętych pomieszczeniach.

Kurom należy zapewnić odpowiednie warunki cieplne (najkorzystniejsza temperatura 13o-18oC), oraz utrzymać optymalną wilgotność powietrza (około 65%). Na kury nioski żywienie ma jednak największy wpływ. Chcąc zadbać o chów w jak najlepszy sposób, należy zadbać o to, aby miał on stały dostęp do paszy bogatej w zboża (np. pszenica, kukurydza), śruty poekstrakcyjne (rzepakowa lub słonecznikowa), nasiona roślin strączkowych oraz dodatki: np. kreda pastewna, kokcydiostatyki (antybiotyki, przeznaczone dla zwierząt), czy aminokwasy syntetyczne (białko otrzymane w sposób chemiczny, przeznaczone dla zwierząt monogastrycznych).

Podsumowanie

Hodowla kur niosek jest pracochłonna i wymaga wiele czasu. Jednak z czasem może się to również okazać niezwykle opłacalne. W czasach, kiedy coraz większa liczba osób stara się wrócić do produktów pochodzenia naturalnego, zapotrzebowanie na jajka z wolnego wybiegu również wzrasta. Podążając za popytem wielu hodowców decyduje się inwestować w swoje fermy.


Dodaj komentarz